ร.ร.ล.บ. การบ้าน 2: First impression: part 1
posted on 05 May 2008 18:34 by himekorin in Cubic-schoolเครดิตเจ้าของโครงการ: cubicschool
ลงแล้วจ้า ส่งเลทมากมาย
*หมายเหตุ เหตุการณ์ในช่วงด้านบน เป็นเหตุการณ์ในช่วงก่อนเปิดเทอมเด็กใหม่ ตอนที่แม่ของปลามาจ่ายค่าอุปการะ ขออนุโลมหน่อย ข้อมูลเพิ่มเติมที่นี่ งานของคุณแม่
เลียนแบบของเย้เยนิดหน่อย ระบบความชอบ
สีน้ำเงิน: ชอบ น่าคบเป็นอย่างมาก สีเขียว: ปกติ คบได้ น่าคบ สีแดง: รู้สึกไม่ค่อยดี จะพยายามคบด้วย
อย่าคิดมาก ปลาก็พยายามคบกับทุกคน เกลียดใครไม่ค่อยลงหรอก
หลังจากที่แม่ส่งแบบบันทึกพฤติกรรมให้เป็นค่าอุปการะของโรงเรียน แม่ก็ไปเข้าเวรต่อที่โรงพยาบาลเราล่ะ? กลับต้องมาด้อมๆ มองๆ ในโรงเรียน เพราะตอนนี้ยังไม่ใช่นักเรียนของที่นี่นี่นาสำรวจอนาคตเพื่อนร่วมห้องก็ไม่เสียหาย ไหนๆก็ได้รายชื่อคนในห้อง 4/1 มาแล้วด้วย
คนแรก ประเดิมด้วย
15 ฟองคลื่น
คนแรกที่เราเข้าไปทักด้วยเลยนะ แค่อยากจะไปโรงอาหาร แต่เธอขี้อายจนพูดตะกุกตะกักไปหมด งานนี้ต้องช่วยซะหน่อย ขี้อายอย่างนี้คงไม่กล้าพูดกับคนอื่นก่อน งานนี้เราจะช่วยเอง~~ แต่ต้องขอบใจเธอที่ทำให้เราไม่อดข้าวตาย ขอบคุณจ้า
10 ธูป
ตาคนนี้มีอะไรน่าสนใจกว่าตัวเขาเองซะอีก จะอะไรซะล่ะ วิญญาณติดตัวนะสิ เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กน่ารัก ตอนที่เข้าไปบอกว่าขอคุยกับคนที่ขี่คออยู่ ดูเหมือนเขาจะไม่ตกใจเลยที่มีคนเห็นด้วย ถามไปถามมา พี่ชื่อธูป น้องชื่อเทียน ไม่เฮี้ยนด้วยแหละ
13 แมน
คนที่คุยโทรศัพท์ได้สวนกระแสค่าครองชีพสูงจริง โทรทีเงี้ย หวานเหมือนน้ำตาลขึ้นโทรศัพท์ แถมมีมุขเสี่ยวอีกต่างหาก หน้าตาก็หล่อนะ แต่นิสัยอย่างนี้น่ากลัวรถไฟจะชนกัน หุหุ
31 ภูมิ
อ้อ คนนี้เอง หลานของ ผ.อ. ตัวใหญ่ ล่ำ ดำ ถึก อื้อหือ ตัวเปียกด้วยแหละ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอกน่าสงสารไปหน่อยนะที่มีแต่คนตัวเล็กกว่าเดินชนประจำ กำแพงดีๆเลยนะ แต่ถ้ายิ้มง่ายอย่างนี้ คงคบด้วยได้ อย่ามาว่าเราตัวเล็กละกัน เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน
09 ไอริน
หวาว~~ เห็นคนนี้แล้ว หิวจัง บนหัวเป็นซาลาเปารึเปล่าน้า หน้าเหมือนคนญี่ปุ่นเลย คงช่วยสอนเราได้มั่งน่าท่าทางยิ้มแย้มลัลล้าไปตลอดทางเลย ระวังๆ อุ้ย ว่าแล้ว ชนภูมิเข้าซะได้ ต้องระวังตัวหน่อยนะเธอ
กระดึ้บ คราวนี้แวบมาหน้าห้อง 4/1 ซะที ถึงตอนนี้เราจะไม่ใช่คนในห้อง แต่มาแอบดูเลยดีกว่า
...............
ตรู๊ดๆ~~ "ค่า... ผ.อ. หรือคะ ...... ค่ะๆ ขอบพระคุณมากค่ะ" (วางสายพร้อมทำตัวสั่นๆ)ในๆๆที่สุด ไชโย!! ได้เรียนที่นี่แล้วค่า ที่สำรวจเพื่อนมาคงไม่เสียเปล่าแล้วล่ะ ต่อไปคงต้องฝากตัวกับเพื่อนๆซะแล้วล่ะ (หันหลังเตรียมเผ่นจากห้อง 4/1)
ปั่บ "อุ้ยโหย ชนอะไรเนี่ยเรา"
"ขอโทษนะ ไม่เป็นไรใช่มั้ย" 22 ระ นี่เอง โห ตัวสูงจัง (อ้อ รองเท้าส้นสูงด้วยนี่!!!)
"ขอโทษทีนะ พอดีเราไม่ทันมองทางน่ะ"
"ไม่เป็นไร นี่เธอเป็นเด็กใหม่ใช่มั้ยเนี่ย" (ปลา: ดูออกได้ไงอ่ะ)
"อือ ใช่แล้วล่ะ เราจะได้มาเรียนที่นี่ด้วย ฝากตัวด้วยละกันนะ(ผงก)"
เห?? แผลเต็มแขนซ้ายเลย ฉันเลยควักในกระเป๋าส้มที่คาดเอว หยิบพลาสเตอร์ออกมา ยื่นให้ระไป 3 ชิ้น
"แผลเต็มไปหมดยังเงี้ย เอานี่ไปใช้นะ" ระรับไปอย่างงงๆ (ง งูเยอะมะ) แล้วฉันก็ขอตัวไปดีใจกับตัวเองแปบดีกว่า
ที่สนามบาส
มานั่งดูคนอื่นเล่นบาสดีกว่า เค้าเล่นกันสนุกดี
"ง่ะ ใช้ร่มฟาดล่ะเว้ยพวกเรา" เสียงฮือฮาดังมาจากกลุ่มเล่นบาสที่กำลังอึ้งกับท่าฟาดลูกลงห่วง
"ใครเขาเล่นบาสแบบนี้เล่า 555+"
คนที่ใช้ร่มตีลูกบาส 04 ฟาร์ม ใช่มั้ยเนี่ย ร่มคุณเธอทำด้วยอะไรไม่ทราบคะ งานนี้อึ้งค่ะ อึ้ง
"เหวอ!! อย่าฟาดมาทางนี้ดิ" ฝาแฝดคู่นี้ที่เจอหน้าโรงเรียนนี่ อือ... 14 วายุ กับ 20 วาโย สินะ หน้าตาเกาหลีชัดๆเลย ทั้งคู่กำลังหลบลูกบาสมหาภัย ที่ฟาร์มฟาดขณะแว่นหลุด ทำให้มันไปผิดทิศผิดทาง พุ่งไปหาคู่แฝดอย่างแม่นยำ
แต่ทว่า ทั้งคู่หลีกทางให้กับ 16 ธี เข้าปะทะบอลเต็มๆ ร่างสูงโย่งทรุดฮวบหลังจากใช้อกปะทะลูกบาสอย่างจัง หน้าเขียวเชียว อุบัติเหตุในการเล่นเกิดขึ้นได้เสมอ(สุภาษิตขงเบ้ง ไม่ใช่ละ -_-")
ต้อกๆๆ "ขอโทษนะ ขอทางหน่อย เอ้า นี่ เอาไปปิดประคบตรงที่ช้ำ ทิ้งไว้ 1 คืนก็หายแล้วล่ะ" พลาสเตอร์ยาชนิดร้อนถูกยื่นให้ ธี ผู้รับเคราะห์จากลูกบาสมหาภัย โดย ธีก็รับอย่างงๆ (อีกแล้ว!!) แล้วฉันก็ปลีกตัวแยกไป
ฮ้า.....เย็นแล้ว ตอนนี้ก็รอไปเลือกที่นั่งในห้องดีกว่าเรา
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
edit @ 5 May 2008 19:25:07 by แมวหน้าแว่น
edit @ 4 Jun 2008 17:12:41 by แมวหน้าแว่น

ปล. เหมือนหน่วยพยาบาลเคลื่อนที่เลยอ่ะ
#1 By BLUE. on 2008-05-06 09:49